زیر نور ستاره

گفتم این آغاز پایان ندارد عشق اگر عشق است آسان ندارد

گفتی از پاییز باید سفر کرد. گر چه گل تاب طوفان ندارد
آن که لیلا شد در چشم مجنون همنشینی جز باران ندارد

آن بهاران کو ، آن روزگاران کو ، زیر باران ،آن حال پریشان کو
باز آن منه آسیمه سر بی بال و بی پر مانده
جای تنهایی در سینه ها مانده ،، رفته مجنون و لیلا به جا مانده
از مستی و مینا و نی اشکی به ساغر مانده

من بهمنی هزار کوفت دیگه لابد نقش خودازاریس

حال این روزهایم شلوغ پلوغه

تنها تایم خواب خونم

بعد از اتفاقات چن وقت پیش ک کمرمو شکست

این شلوغ پلوغی خوبه

خوبه ک تایم ندارم سر وقت هم غذا بخورم

در مقابلش این حس خستگی ناپذیریمو دوس دارم

این حجم از انرژیمو دوس دارم

خوبه ک تایم غلط خوردنهای شبانه توی تخت و فک کردن رو ندارم

خوبه هر روز پنج صب پر انرژی پا میشم

خوبه ک کلی کار ریخته رو سرم دارم اولویت بندی میکنم براشون

خوبه ک دستام هنوز مشت مونده

خوبه ک لجبازم حتی اگه نقش خود ازاریم توش قاطی باشه

دمت گرم بهمن ماهیه بد ... ک زبانتو تقویت کردی ک امشب اینجور حس لذت بخشی داشتی

روزام ب همین سرعت شلوغی دارن میگذرن

ی دروغ بزرگ میخوام بگم ک لقب جدیدمو دوس ندارم لذت نمیبرم وقتی بهم میگن

+ستاره من نور از خودش داره

یک امشب را زود برس...